The Soldiers of Westerplatte by Konstanty Ildefons Gałczyński

Pieśń o żołnierzach z Westerplatte

Kiedy się wypełniły dni
i przyszło zginąć latem,
prosto do nieba czwórkami szli
żołnierze z Westerplatte.


( A lato było piękne tego roku ).


I tak śpiewali: Ach, to nic,
że tak bolały rany,
bo jakże słodko teraz iść
na te niebiańskie polany.


( A na ziemi tego roku było tyle wrzosu na bukiety ).


W Gdańsku staliśmy tak jak mur,
gwiżdżąc na szwabską armatę,
teraz wznosimy się wśród chmur,
żołnierze z Westerplatte.


I ci, co dobry mają wzrok
i słuch, słyszeli pono,
jak dudni w chmurach równy krok
Morskiego Batalionu.


I śpiew słyszano taki: - By
słoneczny czas wyzyskać,
będziemy grzać się w ciepłe dni
na rajskich wrzosowiskach.


Lecz gdy wiatr zimny będzie dął,
i smutek krążył światem,
w środek Warszawy spłyniemy w dół,
żołnierze z Westerplatte.


The first battle of the Second World War took place at Westerplatte, near Gdańsk, September the first, 1939.

My translation, inadequate as always:



A Song About the Soldiers at Westerplatte


When their days had been fulfilled
And it was time to die with the summer
Straight to heaven, four by four,
Went the soldiers of Westerplatte


And the summer was beautiful that year.


And so they sang – Ah it’s nothing
That the wounds hurt so
For how sweet now to walk
In heavenly glades.


And on the ground that year, there was so much heather for bouquets.


At Gdańsk we stood just like a wall
Whistled at the Swabian cannon
Now we rise amongst the clouds
Soldiers of Westerplatte


And those who have good eyesight
And hearing are said to hear
How in Heaven, rumbles the steady tread
Of the coastal battalion.


But when the cold wind blows
And sorrow wraps the world
In the centre of Warsaw we will pour down,
The soldiers of Westerplatte.